On yedinci yüzyılda ortaya çıkan klâsik sanatı izleyen resim, mimarlık üslûbu. Barok sanat yapıları oldukça karmaşık ve çelişik bir üslûpla yapılır. Görkemlilik, canlılık, hareketlilik, gerilim ve aşırılık, barok sanat anlayışını yansıtan önemli kavramlardır. Barok kavramı, Portekizce düzensiz anlamına gelen ‘barrueco’ kelimesinden türetilmiştir. Önceleri Eski Yunan’a dayanan yerleşik sanatsal biçimlere karşı bir başkaldırı olarak ortaya çıkmıştır. Özellikle kilise mimarîsinde bir dönem oldukça etkili olmuştur. İtalya’da St. Agnesa kiliseleri, Guarino Guarini tarafından yapılan Torino Prag ve Lizbon’daki saray ve kiliseler, Barok mimarînin en önemli eserleri sayılır. İspanya’daysa Churriguera kardeşler, Pedro de la torre ve Alonso Cano önemli barok mimarlardır. İngiltere’de ise barok mimarî yaygınlaşmamıştır. Fransa’da, Louis le Vau, Jacques Lemercier, Jules Mansart klâsik tarzı da kullanarak kendilerine özgü barok bir üslûpla eserler vermişlerdir. Almanya’da da Andreas Schlüter, Cosmas Damian, Asam kardeşler, Balthasar Neumann gibi mimarların yaptıkları saray ve kiliselerle Barok üslûp doruğa ulaşmıştır.