Eski ve geleneksel toplumların modern olmalarına, moderniteye ulaşmalarına imkan veren süreçler için kullanılan genel terim. Sınırları genişleyen kapitalist dünya pazarının hızlandırdığı bilimsel ve teknolojik keşiflerle yeniliklerin, sanayideki ilerlemelerin, nüfus hareketlerinin, ulus dev­letleri ve kitlesel hareketlerin doğuşuyla bir­likte ortaya çıkan sosyo-ekonomik değişim­lerin birliği.

Buna göre,
1- Siyasi bakımdan modernleş­me, katılımcı karar verme sürecini destekle­yip güçlendiren anahtar kurumların, örneğin siyasi partilerin, parlamentoların, vb. gelişimini içerir. Buna karşın,
2- Kültürel açıdan modernleşme, laikleşme ve ulusçu ideoloji­lere bağlılıkla belirlenir.
3- Ekonomik açı­dan modernleşme ise, işbölümü ve uzman­laşmanın artışını, yönetim teknikleriyle ileri teknolojinin kullanımı ve ayrıca ticaret ko­laylığıyla belirlenen temel ekonomik deği­şimleri ifade etmektedir. Öte yandan,
4- Top­lumsal açıdan modernleşme, geleneksel otoritenin gerilemesiyle okuryazarlığın ve kentleşmenin artışına karşılık gelmektedir.

Modernleşme fikri, Batıdaki gelişmeye dayandığı, dolayısıyla ırkçı bir gelişme mo­deli olduğu ve özellikle de, Batılı olmayan boy ya da toplumlarda azgelişmişlik ve ba­ğımlılığa yol açtığı için eleştirilmiştir.